site medical health promokod next ultram
horrendously click flee Wielkie Spisywanie Roberta Bagrita - Artykuły
English version русский Wersja polska Lietuviška versija
Version française

Gorące wieści
Październik - odwiedzin:
8332


Film "Nierówne szanse"

Zapraszamy na stronę powstającego filmu:

"Dawno temu w Iłży".

Jeśli chcecie być na bieżąco z informacjami o postępach nad filmem zerkajcie do bloga reżysera!

Grupy rekonstrukcji historycznej
- Poczet Rycerski Ziemi Michałowskiej
- Chorągiew Rycerska Ziemii Zakroczymskiej
- Middag Ravner Hird
[więcej] [dodaj grupę]
Spis Rzemieślników
- Sun&Wind
- KRAM JORUNDA
- Rzemieslnik Lubosz - ...
[więcej] [dodaj rzemieślnika]
Herbarz
- Zbigniew Sugalski
- Jens Boerner
- Przemysław Puszkiewic...
[więcej] [dodaj osobę]
Kramy
Dziś polecamy
Tomasz Szamuła "Tomala"
[więcej] [dodaj kram]
Inne
- Do pobrania
- Redakcja serwisu
- FAQ
- FREHA
... Artykuły
poprzednia | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | nastepna

Klasyczna houppelande

Obszerna, fałdowana suknia reprezentacyjna. Droga i elegancka. Często z rozbudowanym kołnierzem lub rękawami.

MATERIAŁ:

tkaniny wełniane, aksamit, jedwabie. Podszewka - futro, bawełna, jedwab, tkaniny wełniane

KOLOR:

szeroka gama kolorystyczna



Rys. 20

Rys. 22

Rys. 23

 

Kobieca "opelanda" miała krótkie rozcięcie pod szyją i była wkładana przez głowę, zapinana na niewidoczne haftki lub guziki. Przepasywano ją wysoko ponad talią, szerokim pasem zakończonym ozdobną klamrą i okuciem. Charakterystyczną cechą tej szaty jest wysoki, sztywny, sięgający uszu kołnierz, często lamowany futrem. "Opelandy" najprawdopodobniej krojono z ćwiartek koła - dwóch lub trzech. (W przypadku trzech ćwiartek, dwie z nich układano z przodu ze szwem po środku, a trzecia stanowiła tył stroju.) Rękawy fantazyjne, najczęściej otwarte, sięgające ziemi, również wykrawano z ćwiartek koła. Aby rękaw dobrze leżał, ważne było, aby pełny ukos pokrywał się z linią biegnącą na zewnątrz ręki, wzdłuż łokcia. W początkach XV wieku obok rękawów otwartych zaczęły się pojawiać również tzw. rękawy workowe -szerokie, lecz zamknięte z wąskim otworem na dłoń. W latach 20 XV wieku rozpowszechniła się moda na płaskie układanie wysokich kołnierzy i wykładanie na wierzch kołnierzy koszuli (rys.23).

PASUJĄCE NAKRYCIE GŁOWY: czepiec siodłowy lub wianek (wałek) nałożony na lekką chustkę - welonik.
PASUJĄCA SUKNIA SPODNIA: obcisła górą suknia z długimi, wąskimi rękawami zachodzącymi na dłoń lub bombardes.
RODZAJ SUKNI: dworska, modna od drugiej połowy XIV wieku i w początkach wieku XV. W późniejszym okresie istniała w nieco zmienionej formie.

 

Odmiany sukien houppelande

pisane poniżej dwie formy sukien, poza swą klasyczną formą występowały nieco zmienione, w różnych wariacjach.

 

Przedstawiony tutaj model stroju stanowi swego rodzaju kombinację dwóch sukni modnych pod koniec XIV wieku. Korpus sukienki jest przylegający górą do ciała i rozszerza się dopiero od wysokości bioder. Szerokie, otwarte rękawy natomiast zapożyczone są od sukni houppelande.

Ilustracja pochodzi z "Bardzo bogatych godzinek" księcia de Berry z ok. 1416 roku.

Rys. 28

 

Rys. 30

Rysunek 30 przedstawia inną szatę - tym razem zbliżoną bardziej do sukni typu robe niż houppelande. Jednak nie mamy tu też do czynienia z klasycznym fasonem robe - rękawy są stosunkowo szerokie, a futrzany garnirunek dekoltu również nie jest typowym szerokim wyłożeniem kołnierza.

 

Przystosowanie sukien houppelande dla potrzeb uboższych środowisk mieszczańskich

nnego rodzaju zmiany zachodziły, gdy dochodziło do przejęcia krojów wytwornych sukien dworskich, przez znacznie uboższe środowiska mieszczańskie. Zmianie ulegał wtedy głównie materiał (na tańszy). Różnice w kroju natomiast dyktowane były koniecznością położenia nacisku na wygodę i funkcjonalność stroju.

 

Pochodzący z 1435r. wizerunek mieszczki ubranej w suknię będącą pochodną houppelandy. Jednocześnie można zauważyć ewolucję kroju, mającą doprowadzić do powstania sukni robe.

Rys. 31

Robe (suknia) kobieca - suknia "burgundzka"
(II połowa XVw.)

eprezentacyjna, szykowna suknia wierzchnia z bardzo charakterystycznym dekoltem.

MATERIAŁ:

aksamit jedwabny, sukno wełniane. Wykończenie (kołnierz, mankiety brzeg sukni) - aksamit, atłas, futro o krótkim włosiu. Podszewka - futro, tkaniny bawełniane, jedwabne, wełniane

KOLOR:

szeroka gama kolorystyczna, praktycznie dowolne

 


Rys. 24

Rys. 25

 


Rys. 26

Rys. 27

 

Damska robe, elegancka, wręcz szykowna, droga suknia, charakteryzuje się dopasowanym stanem, wąskimi rękawami oraz szeroką, rozkloszowaną częścią dolną z długim trenem. Szpiczasty zarówno z przodu jak i z tyłu, schodzący do pasa dekolt,odsłaniający suknię spodnią obszyty jest futrem, podobnie jak końcówki rękawów zakrywających częściowo dłonie, obszyty jest też brzeg sukni. Krojona z dwóch ćwiartek koła, na środku głęboko, pionowo rozciętych tak, że rozsunięte i odwinięte na zewnątrz brzegi rozcięcia, tworzyły charakterystyczny, szpiczasty dekolt, schodzący w dół i ginący pod przepasaniem. Szeroki pas zakończony jest ozdobną klamrą i końcówką (rys. 25). Klamrę najprawdopodobniej noszono zazwyczaj z tyłu (rys. 26).

PASUJĄCE NAKRYCIE GŁOWY: henin - szpiczasty albo ścięty stożek, pokryty jedwabiem, zaopatrzony w biały welon o różnym układzie.Czepiec siodłowy, ale wąski i wysoki, zbliżony kształtem do henina, ukazany na rys. 43.
PASUJĄCA SUKNIA SPODNIA: cotte simple - ze specjalną "wkładką" z przodu, obcisła górą, z głębokim dekoltem łódkowym.
RODZAJ SUKNI: wyłącznie dworska, reprezentacyjna, noszona w II połowie XVw. Prawdopodobnie ewoluowała z houppelande.

 

Jedna z przejściowych, nietypowych form pomiędzy houppelande, a "suknią burgundzką"

Oglądając przedstawienia ikonograficzne można zaobserwować stopniowe przekształcanie się sukni houppelande w robe. Taką formą przejściową jest suknia pokazana na rysunku 29. Widzimy tu obfitą suknię z szerokimi, otwartymi rękawami w typie klasycznej houppelande. Odmienny jest jednak dekolt - typowy już dla sukni robe.

Rys. 29

 

Przystosowanie sukien robe dla potrzeb uboższych środowisk mieszczańskich

 

Rys. 32

Ilustracja z 1480 roku, ukazuje uproszczoną, skromniejszą formę "sukni burgundzkiej".

 

poprzednia | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | nastepna
Grupy rekonstrukcji historycznej | Herbarz | Spis Rzemieślników |
Kramy | Artykuły | Galeria | Kalendarium |
FREHA | Do pobrania | Redakcja serwisu | FAQ

szukaj
Artykuły
- Historia RR (2)
- Inne (5)
- Kuchnia (7)
- Łacina (1)
- Manuskrypty (1)
- Muzyka i taniec (3)
- Recenzje (6)
- Stroje (4)
- Zbrojownia (5)
- Zrób to Sam (2)
Najbliższe imprezy
[więcej] [dodaj imprezę]
Polecamy
www.archeologia.uni.lodz...
Galeria
[więcej]
Bagrit
Mój status

Wielkie Spisywanie Roberta Bagrita - Serwis Ruchu Rekonstrukcyjnego i Odtwórczego. Copyright: Artur Kramer 2001 - 2014.
www.bagrit.pl